Dagboeken uit de FlevoPost:

Nauwelijks voor te stellen wat er gaat gebeuren
De wijk De Boeg wordt vernieuwd, wordt verbouwd. Voor ons als bewoners een ingrijpende operatie, zeker met de winter voor de deur. In de loop van de jaren is er in De Boeg een onderhoudsachterstand ontstaan en dat heeft de sfeer in de wijk zeker geen goed gedaan. Maar samen met de gemeente gaat de OFW een ingrijpende reconstructie doorvoeren. Van alle huizen gaan de voor- en achtergevel, de wc en de badkamer er uit. Compleet weg! Maar dat geeft geen probleem, de OFW heeft in alles voorzen. Centraal in de wijk komen er bakhokjes te staan waar we naar de wc, de douche en naar ter beschikking gestelde wasmachines kunnen. Een beetje camping in je eigen wijk. Of we er blijven wonen? Ja natuurlijk! Het duurt tenslotte maar een week of vijf (denkt men) per huis en we beginnen half oktober met de eerste woningen. Niets om tegen op te zien toch? Meer

Even bellen vóór de grote boodschap.
Ze zijn begonnen!! De eerste tuinen en schuren aan De Stag zijn inmiddels gesneuveld en ik zelf vraag me af wanneer het geluid van die machines gaat wennen. Of gaat het niet wennen? Want op sommige momenten mag de verbouwing van mij nu al wel voorbij zijn. En dan te bedenken dat er nog geen gevel gesloopt is. Dagboeg 2

Zoals altijd staan de beste stuurlui aan wal
In mijn vorige dagboek schreef ik al, ze zijn begonnen!. Nou dat kun je wel zeggen!
De hele dag rijden de bouwvakkers rond op shovels en kleine kranen om alles in gereedheid te brengen voor het grote werk.
Maar voor die tijd moet er nog een hoop gebeuren.  Bij de meeste huizen aan De Stag zijn de bouwwegen aan de achterkant van het huis wel zo’n beetje klaar, maar aan de voorkant staan in de meeste gevallen nog schuurtjes.Dagboek 3

Geen idee hoe ik per fiets de wijk uit kan
De eerste gevel is geplaatst! Eindelijk is het dan zo ver en hebben we daadwerkelijk de eerste gevel in een huis geplaatst kunnen zien worden en mogen we nu ook officieel zeggen dat de renovatie is begonnen. Dat was namelijk nog niet zo. Ik heb geen flauw idee hoe ik met een fiets op een handige wijze de wijk uit kan komen, maar formeel heten dit nog ‘voorbereidende werkzaamheden’ te zijn. Wij, de bewoners, ervaren dat anders. Dagboek 4

In dertien dagen gaat mijn huis op de kop
Vandaag is het zo ver! De werkzaamheden komen nu ook werkelijk mijn huis binnen. Het is nu 7.30 uur en ieder moment kunnen de bouwvakkers beginnen met het plaatsen van de stofschotten en het eerste slopen van mijn achtergevel. Wham!Ik schrik me lam en een van de bouwvakkers staat zich nu kapot te lachen. Het is begonnen. Met veel geweld word het buitenste, gemetselde gedeelte van de muur met niets anders dan een koevoet van de muur gepeld. Dagboek 5

Het ergste is dat het zo waanzinnig stoft
Als u dit leest heb ik nieuwe gevels!  Nu zit ik tegen de nog te vervangen voorgevel aan te kijken. Dat gebeurt dan woensdag. Dan heb ik dat maar gehad. Twee nieuwe gevels. Maar het spijt me zeer, het wisselen van de gevel als zodanig viel wel mee, dat ging eigenlijk zonder enige moeite en mijn gevel was voor de middag weer gedicht. Aan het einde van de donderdag waren de stofschotten verwijderd en kon ik mijn nieuwe woonkamer bekijken. Het gekke was dat er vrijdag in mijn huis eigenlijk niets is gedaan. Behalve dat men in en uit liep zonder de deur te sluiten. Dat was geen probleem voor de warmte; koud is het toch wel. Maar omdat ik in een hoekhuis woon worden van mijn zijgevel de voegen verwijderd. Dat is een klere herrie de hele dag aan je hoofd. Maar het ergste is dat het zo waanzinnig stoft. Dagboek 6

De verbouwing kan mijn rug op
Ik ben het zat. Spuug zat! De hele verbouwing kan me mijn rug op en het liefste zou ik het hele circus mijn huis uit gooien. Echt waar, dit is niet leefbaar. Alles is vies, ik kan niet normaal in mijn keuken (afgeplakt) en heb nu al een week geen douche en (werkend) toilet. Hele dagen lopen er bouwvakkers in en uit en zijn dingen aan het doen. Geen idee wat. Maar soms ook moet ik mijn best doen om niet boos te worden. Bijvoorbeeld als iemand zonder enige aankondiging een boor in je plafond zet en een gat gaat boren waardoor de stofwolken kolken door de keuken en woonkamer. In de keuken stond eten dat niet helemaal was afgedekt en ook alle gevoelige apparatuur was niet in plastiek ingepakt.  Dagboek 7

Het had nooit zo ver mogen komen
Twee weken zit ik nu zonder badkamer en het lijkt er op dat voor het weekend er weer gedoucht en gewassen kan worden! Maar vooral ook weer naar de WC in eigen huis lijkt me iets geweldigs! Toch is het allemaal hangen en wurgen. De OFW houdt nog steeds vol dat we vrijdag een “nieuw huis” hebben. Binnen moet dan alle werk klaar zijn. Ik geloof daar niet zo in. Want als je ziet welke enorme klerezooi het hier in huis is kan ik me daar nog geen voorstelling van maken! Maar het is ook meer het werk dat op je afkomt als de werklieden klaar zijn met hun werk. Schoonmaken is dan het credo en voorwaar geen simpele klus; zoveel is wel helder. Maar het is nog maar de vraag of het wel zo ver komt. Want de termijnen zijn rekbaar. Zo sprak de directeur van de OFW bij het slaan van de eerste paal nog de hoop uit dat de gehele Stag klaar zou zijn vóór Kerst. Dagboek 8

Eindelijk weer onder eigen douche gestaan
Jawel! Afgelopen vrijdag heb ik dan eindelijk weer onder mijn eigen douche gestaan en kon ik ook weer naar de WC in mijn eigen huis. Neen, het werk is nog niet af; nog lang niet, maar de meest primaire zaken als badkamer en douche zijn bijna af, in ieder geval te gebruiken. Maar met schoonmaken is men nog verre van klaar. In de keuken ligt over de gehele vloer verspreid nog puin en gruis van de afvoer van de douche en de ontluchting van de WC. Deze moesten via de afvoer van de keuken worden aangesloten op de rest van de systemen in het huis. Schoonmaken! Ik kreeg het meteen op mijn heupen en was al bezig voordat de schoonmakers van Van Wijnen langs kwamen. Maar toch gaf dat ook wel een interessant beeld. Op één van de slaapkamers ligt, of lag (het is maar hoe je het bekijkt), een antraciet zwarte vloerbedekking en daar was bij de eerste werkzaamheden karton op de looproute geplakt om het tegen vuil te beschermen. Dagboek 9

Klagen is niet altijd even makkelijk
In de vakantie zou je verwachten dat er niet echt spektakel zou zijn in de wijk. Maar niets bleek minder waar. Want het heeft serieus gestormd twee weken terug en daar waren de steigers niet op gebouwd. Bij een van de huizen aan De Stag stond de steiger zo te klapperen dat de politie de bewoner verbood zijn huis weer in te gaan toen hij buiten poolshoogte kwam nemen. Brandweer er bij en de heleboel weer enigszins veilig vastgezet. Mooie plaatjes, dat wel. Op maandag zou er nog door een paar mensen worden gebouwd, maar dat gold naar mijn ervaring niet voor de opzichter van Van Wijnen die verantwoordelijk is voor het hele project; zijn GSM stond uit. Misschien vanwege de buitensporige hoeveelheden klachten die er die eerste maandagochtend alweer binnen kwamen, want ik heb van buren begrepen dat het water echt op de meest gekke plaatsen door het huis loopt. Dan heb ik met een kleine lekkage in de WC eigenlijk nog geen klagen. Dagboek 10

Het circus is weer begonnen
Het is weer zo ver. Weliswaar was het pas rond negenen, maar het circus in huis is weer begonnen.  Het hele huis wordt weer afgeplakt en de schilders zijn voor een deel weer bezig met afwerken. Ik heb vandaag al drie keer een bouwvakker horen zeggen dat het fijn was geweest als dit of dat al verder af zou zijn geweest. Dat is humor denk ik dan maar. Mij staat vaag bij dat er ooit eens is gezegd dat alles vóór Kerst vorig jaar af zou zijn… Ach ja.Op de nieuwjaars receptie van de Gemeente Dronten kwamen alle medewerkers van de OFW die er waren langs om even een handje te geven en het is me meerdere malen beloofd: het zal allemaal veel beter gaan. Dagboek 11

Modder, óveral ligt modder!

Voor-, achter- en in je huis ligt modder. Want het is niet schoon te houden. Ook al doe je je schoenen uit, dan heb je modder aan je broek en sleep je dat mee in je huis. Modder op de trap, in je wc, op je bank, op je tapijt, ja zelfs modder in mijn koffiekopje. Of was dat toch koffiedik? Gelukkig zijn de bewoners die als eersten aan de beurt waren nadat de bouw weer werd opgestart in dit nieuwe jaar. Alle bouwvakkers stonden weer te popelen om aan het werk te gaan en iedereen sprong op dat eerste huis. Misschien zitten deze mensen maar twee weken in de ellende en zijn douche en wc dan weer in gebruik te nemen. Ik gun het ze van harte! Dagboek 12

Teken van het het er over een tijd uit kan gaan zien
Ramptoerisme is iets waar we als bewoners van De Boeg rijk van zouden kunnen worden als we aan het begin van De Stag tol zouden mogen heffen. Het is de eerste zonnige dag in weken en zondag. Hét moment voor het uitstapje met het hele gezin. ‘Waar zouden we deze week heen gaan? De Boeg!! Leuk man! Kijken hoe het is als je in een bouwput woont in plaats van in een wijk’.  Leuk is het ook dat er wel een gezamenlijke sfeer ontstaat van vegen, schrobben en spitten in de tuin en het schoonmaken van het huis op zo’n zonnige dag. Voorwaar een hele onderneming.Dagboek 13

Ik ben ineens een voortuin rijker
In  mijn directe omgeving lijkt de rust aardig terug te keren. Echter het is bijzonder te merken wat als ‘rust’ ervaren wordt na deze weken van sloop en bouw. Het circus is vertrokken naar Het Want maar de herrie is wel gebleven. Toch is het een enorm verschil als er wel herrie is, mensen lopen niet langer meer constant om je huis en door je tuin. Ik ben trouwens sinds gisteren een voortuin  rijker! Er is voor de huizen aan De Stag 13 t/m 22 een bak klei naast de voordeuren gestort en gelijkmatig verdeeld. Dan heb je ineens eens een voortuin…Dagboek 14

Er treedt een soort verbouwingsmoeheid bij me op
Dit wordt mijn laatste dagboek op regelmatige wekelijkse basis. Want de verbouwing is voor mij toch bijna voorbij. Al is daar vandaag dan weer niet zo veel van te merken. De schilders lopen weer in en uit en ook de stukadoor staat klaar om de gaten die in de muren zijn gevallen bij de sloop van de voorgevel weer onzichtbaar achter een mooi laagje stuk te verstoppen.

Ik merk dat er een soort verbouwingsmoeheid bij me optreed. Daar waar ik een paar weken terug nog iedere dag twee rondes door de wijk liep, doe ik het nu veel minder. De verbouwing trekt langs. Letterlijk. Steeds verder verwijderen de meest herrie makende activiteiten zich van mijn huis.Dagboek 15

Nog even snel een asbestsanering in huis
Tsja, dat heb ik dan weer. Kondig je net aan in de krant dat je minder regelmatig gaat schrijven, is de projectleiding (Van Wijnen) er nog even niet aan toegekomen nog een asbestsanering in mijn huis uitvoeren. Dat moest dan dus nog gebeuren.

In de hoekhuizen zit helemaal boven in de zijgevel een klein raampje met een nog kleinere vensterbank. Daar zit volgens een van de twee “meneren astbest”, zoals we onze bouwvakkers noemen, slecht 0,02% astbest in. Dus mijn volledige trapgat is met plastic ingepakt en er zijn twee cabines voor gebouwd. Dagboek 16

Gemeente laat bewoners in de modder zitten
Het is deze week op de kop af een jaar geleden dat mijn achtergevel werd gesloopt en vervangen. Eerlijk is eerlijk; de verbouwing zelf ben ik al bijna weer vergeten. Het was ontegenzeggelijk een ongemakkelijke periode, maar nu het allemaal voorbij is moet je er ook niet te lang meer over doorzeuren. Maar…

Dagboek 17 November 04